Deze website beschrijft enkele van mijn gedachten over de toepassing van de Participatiewet in de gemeente Utrecht. Mijn commentaren op de uitvoering van het bijstandsbeleid baseren op persoonlijke ervaringen in een periode van vier jaren gedurende 2021-2025. Ik wil laten zien hoe de concrete uitvoering zich verhoudt tot de intenties van de wet. De gemeente legde mij als bijstandsgerechtigde verplichtingen op, die niet doenbaar waren. De Participatiewet schrijft voor, dat de gemeentelijke klantmanagers maatwerk bieden. In mijn geval slaagden zij hierin niet. De commentaren laten zien, waar de begeleiding tekort schiet.
De website bestaat uit acht blogs:
- Een algemene beschouwing over de Participatiewet
- Plichten in de wet
- Uitbesteding van de uitvoering van de wet
- Vrijheid van beroepskeuze onder de wet
- Duurzaamheid van uitstroom uit de bijstand
- Enkele beschouwingen over Open Hiring
- Verzet tegen opgelegde plichten
- Andere bronnen van ervaringen met de sociale dienst
Elk van deze blogs laat een bepaald aspect zien, waar de uitvoering van de wet in de gemeente Utrecht onwenselijke gevolgen heeft en schade veroorzaakt, althans bij mij.
De eerste blog laat zien, dat de regels in de Participatiewet op zich al tamelijk hardvochtig zijn. De gemeente Utrecht kan dit niet veranderen.
Ik vind de tweede blog, over de plichten volgens de Participatiewet, het meest onthutsend. Hier illustreer ik, hoe de gemeente Utrecht direct na mijn instroom als bijstandsgerechtigde voortdurend de wettelijke grenzen opzocht en soms overschreed. De intake negeerde consequent mijn arbeidsvermogen en belastbaarheid. Ik heb indertijd meegewerkt, uit onwetendheid, en omdat ik de gemeente wilde vertrouwen. Het is bijzonder pijnlijk, wanneer je later ontdekt, dat je vertrouwen is misbruikt.
De hierna volgende blogs laten zien, dat het moeilijk is om een foutieve inschatting tijdens de intake later alsnog te corrigeren tijdens de uitvoering van de aangeboden gemeentelijke voorziening.
De derde blog legt uit, hoe de gemeente probeert om bijstandsgerechtigden te plaatsen in een extern traject naar werk. De gemeente maakt hierbij misbruik van hun onwetendheid. Deze plaatsing was evident ongunstig voor mij.
De vierde blog laat zien, hoe tijdens het traject naar werk de vrije beroepskeuze wordt ingeperkt. De gemeente streeft naar een snelle uitstroming, en probeert daarom de bijstandsgerechtigde te plaatsen in veel gevraagde beroepen. Hierbij wordt de bijstandsgerechtigde zwaar onder druk gezet.
De vijfde blog is verwant aan de vierde blog. Hier wordt onderzocht of de gemeente Utrecht streeft naar een duurzame uitstroom van bijstandsgerechtigden. Volgens de beleidsvoornemens heeft de gemeente inderdaad deze ambitie. Maar mijn klantmanager oefende druk uit om extreem flexwerk te accepteren, in strijd met het gemeentelijke beleid. Ook hiervan was ik mij indertijd niet bewust.
De zesde blog is enigszins een buitenbeentje, omdat hier kritiek wordt geleverd op de sollicitatie-procedures. Met name wordt ingegaan op het laagdrempelig werven van personeel, wat tegenwoordig wel Open Hiring wordt genoemd. Dit is een riskante werkwijze, omdat de paring niet goed wordt beproefd. Ik werd geplaatst in een functie, die eigenlijk niet ging.
In de zevende blog beschrijf ik enkele manieren om te protesteren tegen de plichten, die de klantmanager je oplegt. Dit is een lastige materie, omdat je feitelijk onderhandelt met je klantmanager. In extreme situaties kan het noodzakelijk zijn om te protesteren bij externe organisaties.
De achtste blog is toegevoegd on enkele andere bronnen van informatie te ontsluiten. Zij zijn afkomstig van de Bijstandsbond, een Amsterdamse zelforganisatie en kenniscentrum. Hun opvattingen zijn nuttig, maar niet per se die van mij.
Heeft u vragen of commentaren? Ik ben bereikbaar via eabakkum(at)yahoo(dot)com.
Ervaringen met de bijstand in de gemeente Utrecht 